Dans le cas de Facebook, nous utilisons une « application Facebook », permettant d’envoyer des notifications à l’utilisateur. Dans le cas de Twitter, nous utilisons une « application Twitter », permettant d’envoyer, au nom d’un compte officiel, un « direct message » à un citoyen.

Quelques détails techniques seront donnés, mais pas suffisamment pour pouvoir réaliser l’ensemble d’une telle application, dont nous avons développé un prototype fonctionnel. Il sera nécessaire de consulter la documentation technique spécifique au réseau social visé, afin de développer une application complète.

Après une introduction à portée générale, nous rentrerons, tant pour Facebook que pour Twitter, dans un niveau de détails s’adressant à des développeurs ou des lecteurs à profil technique.

Dit document beschrijft op welke manier twee sociale media (Facebook en Twitter) een alternatief zouden kunnen vormen voor een e-mailadres als communicatiekanaal tussen de overheid en de burgers. We beschrijven voor deze twee tools hoe men automatisch een privébericht kan sturen naar een gebruiker die zich vooraf geauthenticeerd heeft en die zijn Facebook- en Twitteraccount veilig gekoppeld heeft aan een “e-box”.

In het geval van Facebook gebruiken we een “Facebook-applicatie” waarmee we meldingen kunnen versturen naar de gebruiker. In het geval van Twitter gebruiken we een “Twitter-applicatie” waarmee we, in de naam van een officieel account, een “rechtstreeks bericht” sturen naar een burger.

Er zullen een aantal technische details gegeven worden, maar niet genoeg om zo’n applicatie, waarvan we een functioneel prototype ontwikkeld hebben, volledig te kunnen realiseren. U zal de technische documentatie voor elk sociaal netwerk moeten raadplegen om een volledige applicatie te kunnen ontwikkelen.

Na een algemene inleiding zullen we, zowel voor Facebook als voor Twitter, meer details geven waarbij we ons richten tot de ontwikkelaars of lezers met een technisch profiel.

Des techniques de network analytics permettront de déduire beaucoup de choses à propos d’une « cible », telles que les différents groupes sociaux auxquels elle appartient ou le degré de proximité avec ses amis.

Des méthodes d’inférence peuvent se baser sur les informations publiées par ses amis pour identifier parmi les groupes sociaux ceux correspondant au travail, au parcours scolaire, à la famille, aux loisirs…

En utilisant des outils de web crawling, il sera possible de reconstituer une grande partie du réseau d’amis de quelqu’un, même s’il a choisi de ne pas publier sa liste d’amis ou de masquer ses photos.

Nous verrons par ailleurs que le même genre de technique permettra de comprendre les relations entre les différents membres d’un groupe ou les fans d’une page Facebook.

Dit document heeft als doel de lezer te sensibiliseren voor de aanzienlijke hoeveelheid informatie die men over hem kan terugvinden op de sociale netwerken, in het bijzonder op Facebook. We zullen zien dat men veel meer kan terugvinden dan wat de gebruikers zelf hebben aangegeven.

Met “network analytics”-technieken kan veel afgeleid worden over een “doelwit”, zoals de verschillende sociale groepen waar hij deel van uitmaakt of hoe close hij is met zijn vrienden.

Inferentie-methodes kunnen gebaseerd zijn op de gegevens gepubliceerd door zijn vrienden om de sociale groepen te identificeren die overeenstemmen met werk, school, familie, hobby’s, …

Door “web crawling”-tools te gebruiken, zal het mogelijk zijn om een groot deel van het vriendennetwerk van een persoon opnieuw samen te stellen, zelf als hij ervoor gekozen heeft om zijn vriendenlijst niet te publiceren of om zijn foto’s te verbergen.

We zullen overigens zien dat dezelfde soort techniek ervoor kan zorgen dat we de relaties tussen de verschillende groepsleden of de fans van een Facebookpagina beter kunnen begrijpen.

La première partie reprend un certain nombre de définitions et de statistiques à propos de l’utilisation de médias sociaux en Belgique ou dans le monde. Nous y incluons également un rapide survol des institutions présentes sur les médias sociaux. La deuxième partie introduit diverses lectures et références utiles à toute organisation voulant débuter dans les médias sociaux. Nous présenterons ensuite dans la troisième partie une série d’outils de gestion quotidienne, puis nous intéresserons à des techniques permettant de comprendre un réseau ou de suivre ce qui se dit sur les médias sociaux.

Dans une dernière partie, nous reprendrons divers articles collectés à propos de sujets très vastes : détection de fraude, gestion des catastrophes, lutte contre le terrorisme…

Ce rapport est un support pour les slides ayant servi à la session d’information « Social Media & eGovernment » des 21 et 23 octobre 2014 (/publications/document/?docid=119).

Dit document kan gezien worden als een catalogus met verschillend gegevens verzameld tijdens onze studie over sociale media: tools, definities, persartikels, wetenschappelijke artikels, bedenkingen, … Het is niet de bedoeling dat het document in een stuk gelezen wordt of dat het wijd verspreid wordt. Het gaat soms eerder om vlugge nota’s dan een gedetailleerde analyse. Het eerste deel herneemt een bepaald aantal definities en statistieken over het gebruik van sociale media in België of in de wereld. We overlopen ook vlug de instellingen die aanwezig zijn op de sociale media.

Het tweede deel biedt verschillende lectuur en referenties aan die nuttig zijn voor elke organisatie die wil starten op de sociale media. We stellen vervolgens in het derde deel een reeks tools voor dagelijks beheer voor, daarna bekijken we de technieken waarmee we een netwerk kunnen begrijpen of kunnen volgen wat er gezegd wordt op de sociale netwerken.

In een laatste deel zullen we verschillende artikels hernemen die we verzameld hebben over zeer uitgebreide onderwerpen: fraudedetectie, beheer van catastrofes, strijd tegen het terrorisme, …

Dit verslag dienst als ondersteuning bij de slides voor de informatiesessie “Social Media & eGovernment” van 21 en 23 oktober 2014 (/publications/document/?docid=119).

Durant la session, nous nous intéresserons à trois cas très concrets, basés sur nos clients ou d’autres institutions, à la suite de nombreux contacts que nous avons eus durant notre étude. Nous commencerons par voir ce que la page Facebook d’un organisme, où les citoyens postent des messages et/ou les commentent, peut nous apprendre. Quels sont les sujets de discussion ? Peut-on identifier des moments de tension ? Les citoyens sont-ils critiques ? Qui sont les citoyens qui s’expriment ?

Dans un second temps, nous nous concentrerons sur Twitter et verrons comment on peut identifier les « hot topics », en général mais aussi sur des sujets particuliers, par exemple à propos d’un organisme ou d’un projet. Comment peut-on collecter l’information et la traiter ? Peut-on identifier des pics de discussion ? De quoi parle-t-on ?

Notre troisième partie sera consacrée au « network analytics », c’est-à-dire l’étude des réseaux (un réseau d’amis Facebook, la structure des réactions sur une page Facebook, les « followers » sur Twitter…). Nous verrons qu’à partir d’un ensemble d’informations publiques, il est possible de reconstituer une grande quantité d’information qui semblait cachée. Nous partirons d’un compte Facebook qui semble bien protégé, et verrons qu’énormément d’information peut malgré tout être extraite.

Durant l’exposé, nous présenterons quelques outils, mais nous nous focaliserons sur les différentes techniques utilisées par ces outils, et les illustrerons abondamment.

In onze hedendaagse communicatiemaatschappij kunnen we niet om sociale media heen. De burger die zich anders bij familie of vrienden uitdrukte, doet dit nu op Twitter of Facebook. Een goudmijn voor de organisaties die willen weten wat de bevolking van hun denkt en over hun zegt, die gemopper, een nieuw gerucht of een bedreiging zo vroeg mogelijk willen opsporen zodat ze vlug en gepast kunnen reageren.

In deze sessie bekijken we drie zeer concrete gevallen die gebaseerd zijn op onze klanten of op andere instellingen als een gevolg van de vele contacten die we hadden tijdens onze studie. We zullen beginnen met na te gaan wat een Facebook-pagina van een organisatie met berichten en/of opmerkingen van burgers ons kan leren. Wat zijn de discussie-onderwerpen? Kunnen we spanningsmomenten identificeren? Zijn de burgers kritisch? Wie zijn de burgers die zich uitdrukken?

Daarna concentreren we ons op Twitter en we zullen kijken hoe we “hot topics” in het algemeen, maar ook specifieke onderwerpen kunnen identificeren, bijvoorbeeld over een organisatie of een project. Hoe kunnen we de informatie verzamelen en verwerken? Kunnen we discussie-pieken identificeren? Waarover praat men?

Het derde deel zal besteed worden aan “network analytics”, dit wil zeggen de studie van de netwerken (een vriendennetwerk op Facebook, de structuur van de reacties op een Facebook-pagina, de “followers” op Twitter, …). We zullen zien dat het mogelijk is om een grote hoeveelheid, schijnbaar verborgen, informatie opnieuw samen te stellen uit een verzameling publieke informatie. We zullen vertrekken van een Facebook-account dat goed beschermd lijkt te zijn en zullen zien dat ondanks deze bescherming er toch enorm veel informatie kan uitgehaald worden.

Tijdens de presentatie zullen we enkele tools voorstellen. We zullen ons echter focussen op de verschillende technieken gebruikt door deze tools en ze erna uitvoerig illustreren.

Presentation