Het beheersen van complexiteit wordt steeds belangrijker in het huidige IT landschap. In een poging om de complexiteit te beheersen, kiezen vele bedrijven voor het pad van “standaardisatie”, bijvoorbeeld  op vlak van gebruikte softwares of middlewareplatformen. Hoewel standaardisatie een manier is tot simplificatie, mag de strategie niet beperkt worden tot één logisch niveau omdat dit de complexiteit kan verhogen ipv. te verlagen. Bovendien worden bedrijven geconfronteerd met een fundamenteel conflict, ten gevolge van de onstopbare technologische vooruitgang :

Vernieuwing vs. Beheersing

In deze blogpost pleit ik dan ook voor een verticaal-georiënteerde standaardisatie over de gehele stack hardware-OS-middleware-software, rekening houdend met zowel vernieuwing als beheersing.   Noodzakelijkerwijs zal deze visie voor sommige lagen een destandaardisatie inhouden.

Standaardisatie kan de complexiteit verhogen

Samenspraak tussen de verschillende lagen in de stack (bv. OS, middleware, software) is noodzakelijk,omdat de beperking van de keuzes op een bepaald niveau (bv. OS), de complexiteit op een hoger niveau aanzienlijk kan verhogen.  De realiteit is nu eenmaal dat bepaalde technologieën beter draaien en eenvoudiger integreren op een specifiek platform.

Behalve dat bij standaardisatie het luik “configuratie” over het hoofd gezien wordt (ook configuraties moeten gestandaardiseerd worden — het beheersen van configuraties is meestal moeilijker dan het beheersen van de software zelf), heeft standaardisatie op één bepaald logisch niveau tot gevolg dat de complexiteit op een hoger niveau toeneemt.

Stel bv. dat een bedrijf qua Web Server enkel IIS toelaat.  Stabiele Out-Of-The-Box oplossingen zoals Drupal op een LAMP stack, worden hierdoor onnodig complex gemaakt omdat Drupal ontplooid wordt op een platform of in een configuratie waar het oorspronkelijk niet voor gebouwd is.  Best-of-breed aanpakken, waarbij “de juiste aanpak” wordt gebruikt voor een specifiek probleem, worden hierdoor dus onmogelijk, waardoor we dus komen tot suboptimale oplossingen, die vaak ook nog complexer zijn.

Destandaardisatie kan dus de complexiteit verlagen, omdat de stack in zijn geheel eenvoudiger wordt.

Last but not least speelt er een cultureel aspect: met het steeds hoger tempo van technologische innovatie,is het misschien beter om werknemers deze realiteit te laten omarmen, eerder dan ze er van af te schermen?